Aleviliği mezhep kalıplarına hapsetmek, Yol’un sırrını bozmaktır. Alevilik, irfanla beslenen bir inanç, erkanla yürüyen bir Yol’dur

Alevi Kızılbaş inancı, Anadolu’nun toprağında yeşermiş, halkın irfanıyla yoğrulmuş, dört kapı kırk makam öğretisiyle şekillenmiş özgün bir inançtır. Ne İslam’ın içinde bir mezhep, ne de Şiiliğin bir alt koludur. Alevilik, özüyle, erkanıyla, Yol anlayışıyla kendine özgü bir inançtır.

Alevilik; akıl ile gönlün birlikte yürüdüğü, taklide değil, insanı merkeze alan, doğayla ve hakikatle iç içe yaşanan bir yoldur. Bu Yol’da her can, kendi içindeki Hakk’ı arar. Sorgulama, eşitlik, adalet ve rızalık esastır. İnanç, can ile Hakk arasındaki doğrudan bağa dayanır. Aracılığa ya da hiyerarşiye değil, içsel yolculuğa ve gönül rızasına önem verilir.

Şiilik ise İslam dünyasının önemli mezheplerinden biridir. 12 İmamlar, fıkıh sistemi ve imamet anlayışı etrafında şekillenmiş; siyasi, toplumsal ve kurumsal süreçlerle gelişmiş bir mezheptir. İnanç yapısı, genellikle mollalar, dini otoriteler ve yazılı kurallar aracılığıyla sürdürülür.

Alevi inancı, hakikatle yürüyen bir Yol’dur; yaşamı adaletle, rızalıkla ve hakikatle örme biçimidir. Bu Yol; cemle, ikrarla, musahiplikle, rızalıkla ve pir–rehber–talip arasındaki gönül bağıyla yaşanır. Alevilik, hiçbir inancı kendine benzetmeye çalışmaz; 72 millete bir nazarla bakar. Her can bu Yol’a kendi gönül rızasıyla girer; kimse kimseyi biata zorlayamaz. Çünkü bu Yol’da ölçü rızadır, terazi gönüldür. Hizmet ise mecburiyetle değil; aşk ile, can u gönülden yapılır.

Şiilikte ibadet anlayışı çoğunlukla kurallara ve günah–sevap bilincine dayanır. Cennet–cehennem merkezlidir.

Alevilikte ise ibadet, aşk ile hizmettir. Can, korkuyla değil, sevgiyle yürür. Dört kapı kırk makam öğretiyle insan-ı kamil olma yolculuğu hedeflenir. İnanç, doğayla ve tüm canlılarla uyum içinde yaşama erdemidir.

Şiilik’te kadınların dini liderlik rolleri sınırlıdır.

Alevilikte ise kadın–erkek bir candır. Kadın, Yol’un hem öznesi hem de hizmet sahibidir. Bir Ana, cemi yürütebilir, taliplere rehberlik edebilir. Kadın sadece Yol’un yolcusu değil, aynı zamanda yürütücüsüdür. Bu anlayış, Aleviliğin kadına verdiği değeri ve toplumsal eşitliği açıkça ortaya koyar.

Alevilik’te pir, rehber, dede, ana ve talip gibi kavramlar yalnızca inançsal değil, toplumsal sorumluluğu da içerir. Bu yapı, ahlaki yönelişi, birlikte yaşama kültürünü ve dayanışmayı da barındırır. Alevilik, halkın vicdanında, meydanlarda, ocaklarda ve cemlerde yaşatılan bir yaşam biçimidir.

Şiilik, İslam dininin içinde yer alan; mezhepsel sınırları, kurumsal yapıları ve kendine has yorumları olan bir mezheptir.

Alevilik ise, Şiilikten farklı olarak İslam’ın bir mezhebi değil; kendine özgü erkanı, öğretisi ve inanç yapısıyla ayrı bir inanç yoludur.

Alevilik ve Şiilik, tarihsel kökenleri, kutsal anlayışları ve Yol yürüyüşleri bakımından farklılık gösterir.

Bu farkları doğru kavramak, birbirine karıştırmadan ve saygı çerçevesinde değerlendirmek toplumsal barış ve inanç özgürlüğü açısından son derece önemlidir

Aynı coğrafyada yaşamış olmalarına rağmen Kızılbaş Alevi insancı ile Şiilik öz itibarıyla farklı yollardır.

Alevilik ne Şiiliğin bir alt koludur, ne de onunla özdeşleştirilebilir.

Bu Yol, Anadolu’nun Kızılbaş nefesiyle, hakikatin izinde, cemle ve rızalıkla yürür.

Aleviliği Şiileştirmeye çalışanlar şunu iyi bilmelidir:

Her inanç kendi yolunda değerlidir. Ancak Alevilik, taklit değil, hakikate dayanır.

Kökü bellidir, yolu bellidir, nefesi kendine hastır.Ve bu Yol, hiçbir kalıba sığmaz.

Kendi köküyle, kendi yürüyüşüyle, kendi nefesiyle vardır.

Aşk ile..

02.08.2025