Bir Yoksul Ocağına Düşen Ateş
⌈Türkan Doğan⌉
Bazen bir ülkenin en büyük acısı, televizyon ekranlarına düşen büyük felaketler değildir. Bir annenin, sarp bir dağın yamacında, uçurumun dibinde cansız yatan ineğine sarılarak yaktığı sessiz ağıttır.
Çünkü yoksulların serveti bankalarda değil, ahırlardadır.
Hakkâri’nin dağlarında yankılanan o feryat, yalnızca bir hayvanın ölümüne yakılmış bir ağıt değildi. O ağıt; yedi çocuğun ekmeğine, bir bebeğin sütüne, kışın yakılacak sobasına, yarının umuduna yakılmıştı.
Kentlerde yaşayanlar için bir inek sadece bir hayvan olabilir. Ama Anadolu’nun yoksul köylerinde bir inek, sabahın bereketidir; çocuğun okul masrafıdır; annenin ekmeğidir; evin ocağında kaynayan tenceredir. O yüzden uçurumdan yuvarlanan yalnızca bir hayvan değildir; bir ailenin geleceğidir.
Ayni Özbek’in gözyaşları bana şunu düşündürdü: Bu ülkede yoksullar, yalnız insanlarını değil, umutlarını da toprağa gömüyor. Bir varlıklarını kaybettiklerinde yerini yenisini koyacak güçleri yok. Çünkü onların hayatı, incecik bir ipin üzerinde yürümeye benzer. O ipin bir ucu koptuğunda bütün düzenleri dağılır.
Belki de en acısı şudur: Bir annenin ağıdını duyuyoruz ama o ağıdı doğuran yoksulluğu duymuyoruz.
O uçurumun dibinde yalnızca bir inek yatmıyordu. Adalet de orada sessizce can çekişiyordu.
Bir toplumun vicdanı, en yoksulunun gözyaşında saklıdır. Eğer bir annenin “Çocuğumun sütü kesildi.” sözü bizi uykumuzdan uyandıramıyorsa, kaybettiğimiz yalnız merhamet değildir; insanlığımızdır.
Hakkâri’nin dağlarında yükselen o ağıt, aslında hepimize sorulmuş bir sorudur:
Bir annenin gözyaşı kuruyana kadar daha kaç uçurum seyredeceğiz?
23 Temmuz 2026
Sevgili Canlar, yoluna ve ikrarına bağlı olan her Alevi kendisini Alevi Haber Ağı’nın doğal bir muhabir olarak görmelidir.
Oturduğu mahallede, okuduğu okulda, çalıştığı iş yerinde, üyesi olduğu Cemevi’nde ve sokakat haber niteliği taşıyan her durmla ilgili bize görsel veya yazılı haber göndermelidir.
Bu istemimiz Alevi kurum yöneticilerimiz içinde geçerlidir.
Alevi Haber Ağı: Gerçekleri yazacak… Geçekler yazılırken sende katkını sun can…
Saygılar, sevgiler
