Rızalık şehrine ve altın çağa giden yolumuzu taşlardan, dikenlerden ve kimi engellerden ayıklamaya devam edeceğiz!

Son yüz yıllık süreçte yaşadığımız bolca hayal kırıklığının yanısıra; Koçgiri, Dersim, Zini Gediği, Maraş, Çorum, Sivas, Malatya, Madımak, Gazi, Gezi, Roboski, 19 Aralık cezaevleri, Suruç, Cizre, 10 Ekim Ankara Gar, Güven Park ve benzeri yüzlerce katliam, on binlerce cinayet, Amasra, Yeniçeltik, Soma, Zonguldak, Ermenek gibi binlerce iş cinayeti, İdam sehpalarında sallanan genç fidanlar, işkence ile katledilen devrimci gençler, sokakta kurşunlanan ülkenin geleceği bizim çocuklar, tacize ve tecavüze uğrayan çok sayıda çocuk ve kadın, katledilen analarımız, kız kardeşlerimiz, yakılan ormanlar, ranta kurban edilen ve talana açılan doğa, önleri kesilip, kurutulan ırmaklar, bilimden, sanattan uzak ve bir dinin hükmüne sokulmuş eğitim sistemi, tekçi ve inkarcı bir düzen, Türk-İslam ve Erkek egemenliğinden beslenen siyaset, sık aralıklarla yapılan askeri faşist darbeler, beslenen ve kucakta büyütülen tarikatlar, cemaatler ve gerici dinci ve şeriatçı örgütler, palazlandırılan ırkçılık, yurtlarda, okullarda ölen gençler, intihara sürüklenen öğrenciler, kolu, bacağı , parmağı kopan çocuk işçiler, geçim sıkıntısı, açlık, işsizlik, ayrımcılık, kayırmacılık, kutuplaştırıcı ve çalıştırıcı dil, demokratik çözümler yerine inatla sürdürülen savaş politikaları, savaşa kurban verilmiş milyonlar, hücreler, cezaevleri, gözaltı ve tutuklamalar, halkın iradesi ile seçilmiş belediye başkanları yerine atanan kayyumlar, örgütlenme yasağı, sendika kurduğu veya bir sendikaya üye olduğu için atılan emekçileri, KHK mağdurları, tasfiye edilen kamu ve bir avuç sermayeye peşkeş çekilen kamu kaynakları, dilleri yasaklanan Kürtler, yakılan, katledilen Aleviler, içeri atılan ve tutsak edilen aydınlar, sanatçılar, gazeteciler, siyasetçiler, devrimciler ama serbest bırakılan katiller, tecavüzcüler, mafya liderleri, işkenceciler ve saymakla bitmez adaletsizlikler.

Yani demem o ki canlar; demokrasiden, laiklikten, insan haklarından, adaletten ve evrensel hukuk normlarından, bilimden, sanattan, kültürden, çoğulculuktan, eşit yurttaşlık hakkından ve sosyal adaletten arındırılmış bir Cumhuriyet olmaz. Irkçılıktan, gericilikten, faşizmden beslenen tekçi, inkarcı, imhacı ve asimilasyoncu bir rejimin adı da Cumhuriyet olamaz. Olsa da sadece adı Cumhuriyet olur, kendisi başka bir şey. Evet şöyle veya böyle bir yüzyıl geride kaldı. İkinci yüzyılına girdik. Peki ne yapacağız ve ne yapmalıyız?

Cumhuriyetin ikinci yüzyılında Laik ve Demokratik, insan haklarını ve temel özgürlükleri esas alan, eşitlikçi, özgürlükçü, sosyal adaleti, adil ve eşit paylaşıma dayalı, aklın ve bilimin ışığında bir ülkeyi inşa etmek için hep birlikte mücadele edeceğiz.

Ülkemizi saraydan yönetilen, ayrımcılıktan, kutuplaştırıcı dilden ve savaşlardan, çatışmalardan ve en önemlisi gericilikten, dinden ve ırkçılıktan beslenen bir Ortadoğu ülkesi olmaktan halkların birleşik gücü ile hep birlikte kurtaracağız ve hep birlikte kurtulacağız.

Rızalık şehrine ve altın çağa giden yolumuzu taşlardan, dikenlerden ve kimi engellerden ayıklamaya devam edeceğiz.

Yaşasın Laik ve Demokratik Cumhuriyet….

Yaşasın Onurlu ve örgütlü mücadelemiz…