Çar. Tem 29th, 2026

Alevi Haber Ağı

Alevi Haber Ağı Web Sitesi

Hiçbir Uykudan Sensiz Düşlerle Kalkmadım, Memleket…

⌈Turkan Doğan⌉
Uykularımda hâlâ çocukluğumun taş avlusu var. Orada, ayağı çatlamış bakır bir tastan su içiyorum hâlâ. Bir yanda annem, ekmek mayasıyla konuşur gibi… Bir yanda babamın suskunluğu; kırık bir radyodan yükselen ezgiler gibi boğuk, derin…
Tenim hâlâ o günlerin dumanıyla esmer.
Gurbetteyim şimdi. Avrupa’nın temiz kaldırımlarında yürüyorum ama ayaklarım hâlâ köyün toprak yollarına basıyor. Alışamadım buranın süt kokusuna… Çünkü biz yanık ekmekle büyüdük. Yanık ekmeğin, yanık ciğerin, yanık kaderin içinden geçtik.
Ve ne gariptir…
Burada her şey yerli yerinde; ama ben eksik, ben eğri, ben hep biraz ağlamaklıyım.
Memlekete yolum düşmeyeli çok oldu. Tarlanın başına oturup sabanı çeken bir çift öküzü yıllardır görmedim. Ne toprağa bir başak ektim ne de biçerken dudağıma bir türkü düştü. Orulmuş Bir tas duvarın içinden çıkarttığım serce yavrularını solucanla beslediğim gunler… Ekin biçme zamanı da gelmiş.Ekimini başkasına bıraktım, biçmesini de… Ben artık yalnızca efkârını taşıyorum uzaktan. Çünkü insan, toprağını terk edince anlıyor neyin yoksunu olduğunu.
Bazen marketten bir ekmek alırken annemi hatırlıyorum. Yoğurdu yoğurt gibi, acıyı acı gibi anlatan annemi… Burada acının bile dili başka. Kimse suskunluğunu duvarlara fısıldamıyor.
Oysa ben hâlâ taşlarla konuşuyorum. Rüyalarımda başımı o kırık duvarlara yaslıyorum. Çünkü beni anlayan da, beni unutmayan da hâlâ onlar.
Hiçbir uykudan sensiz düşlerle kalkmadım, memleket…
Ve hiçbir gurbet, senin yokluğun kadar ağır olmadı omuzlarımda.
 2025

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir