Gezi: Hafızasında Sönmeyen Işık
[ Duray Güler]
Gezi Direnişi’nin üzerinden yıllar geçti. Ama o günlerde sokaklarda yükselen ses, bugün hâlâ milyonların hafızasında yaşamaya devam ediyor. Çünkü Gezi yalnızca bir parkı savunmak değildi. Gezi; baskıya, korkuya, yasaklara ve insanların yaşam biçimine müdahale eden anlayışa karşı halkın birlikte yükselttiği vicdan çığlığıydı.
Her şey birkaç ağacı korumak isteyen gençlerin direnişiyle başladı. Fakat o küçücük kıvılcım kısa sürede ülkenin dört bir yanında büyüyen büyük bir halk hareketine dönüştü. İnsanlar yalnızca Taksim’de değil; Ankara’da, İzmir’de, Hatay’da, Adana’da, Dersim’de ve daha birçok şehirde aynı duyguda buluştu. Çünkü mesele artık sadece Gezi Parkı değildi. Mesele; özgürce yaşayabilmek, düşüncelerini korkmadan söyleyebilmek ve insanca bir yaşam sürebilmekti.
Gezi günlerinde sokaklarda unutulmuş bir dayanışma yeniden doğdu. İnsanlar birbirini hiç tanımadan aynı sofrayı paylaştı, aynı gaz bulutunun içinde birbirinin elini tuttu. Evler yaralılara açıldı, gençler birbirine limon taşıdı, anneler çocuklarının yanında sokaklara çıktı. O günlerde milyonlar, birlikte olmanın ve omuz omuza durmanın ne kadar büyük bir güç olduğunu gördü.
Gezi aynı zamanda gençliğin haykırışıydı. Susturulmak istenen, geleceği çalınan bir kuşak; “Biz buradayız” diyerek ülkenin meydanlarını doldurdu. Duvarlara yazılan mizah dolu sözlerde, söylenen şarkılarda, atılan sloganlarda yalnızca öfke değil; umut, özgürlük ve başka bir yaşam özlemi vardı.
Ancak Gezi’nin bedeli ağır oldu. Polis şiddeti sonucu gençler yaşamını yitirdi, binlerce insan yaralandı ve milyonlar baskıyla karşı karşıya bırakıldı. Ali İsmail Korkmaz, Berkin Elvan, Ethem Sarısülük, Abdullah Cömert, Mehmet Ayvalıtaş ve düşlerinde özgür bir ülke taşıyan tüm canlar; halkın hafızasında bir direniş sembolü olarak yaşamaya devam ediyor.
Bugün Gezi’yi anmak yalnızca geçmişi hatırlamak değildir. Gezi’yi anmak; adaleti, özgürlüğü, laikliği, eşit yurttaşlığı ve halkların kardeşliğini savunmaktır. Karanlığa karşı umudu, baskıya karşı dayanışmayı büyütmektir.
Çünkü bazı direnişler yalnızca yaşandıkları döneme ait değildir. Bazı direnişler halkın hafızasında yaşamaya devam eder.
Gezi de onlardan biridir.
Unutmadık. Unutturmayacağız
Sevgili Canlar, yoluna ve ikrarına bağlı olan her Alevi kendisini Alevi Haber Ağı’nın doğal bir muhabir olarak görmelidir.
Oturduğu mahallede, okuduğu okulda, çalıştığı iş yerinde, üyesi olduğu Cemevi’nde ve sokakat haber niteliği taşıyan her durmla ilgili bize görsel veya yazılı haber göndermelidir.
Bu istemimiz Alevi kurum yöneticilerimiz içinde geçerlidir.
Alevi Haber Ağı: Gerçekleri yazacak… Geçekler yazılırken sende katkını sun can…
Saygılar, sevgiler
