Ali İsmail’in Gülüşü Bu Topraklarda Her Zaman Yaşayacak
⌈Hasan Subaşı⌉
Bazı insanlar yaşadıkları yıllarla değil, geride bıraktıkları izlerle ölümsüzleşir. Kimi bir ömür yaşar ama unutulur; kimi ise henüz 19 yaşındayken milyonların vicdanına kazınır. Ali İsmail Korkmaz da onlardan biridir.
10 Temmuz 2013’te yalnızca genç bir üniversite öğrencisini yitirmedik. Adalet, özgürlük ve eşitlik hayali kuran bir genci, geleceğe umutla bakan bir insanı, bu ülkenin vicdanını temsil eden yüzlerden birini kaybettik. Ancak onu öldürenler, Ali İsmail’in yalnızca bedenini aramızdan aldılar. Düşlerini, gülüşünü ve özgürlük özlemini yok edemediler.
Gezi Direnişi, yalnızca birkaç ağacı koruma mücadelesi değildi. O gün meydanlarda buluşan milyonlar, özgürlük, demokrasi, adalet ve insanca yaşam taleplerini haykırıyordu. Farklı düşüncelerden, farklı inançlardan ve farklı yaşam biçimlerinden insanlar, ortak bir gelecek umudunda buluşmuştu. Ali İsmail de o umudun en genç temsilcilerinden biriydi.
Eskişehir sokaklarında uğradığı saldırının ardından günlerce yaşam mücadelesi verdi. Ardından gelen ölüm haberi yalnızca ailesini değil, bütün ülkeyi yasa boğdu. Çünkü Ali İsmail’in hikâyesi, milyonların kendi çocuklarını, kardeşlerini ve arkadaşlarını gördüğü ortak bir acıya dönüştü.
Aradan 13 yıl geçti.
Takvimler değişti, mevsimler geçti, kuşaklar büyüdü. Ama Ali İsmail’in adı unutulmadı. Her 10 Temmuz’da mezarı başında edilen dualarda, gençlerin attığı sloganlarda, adalet arayan insanların yürüyüşlerinde ve onun adını yaşatmak için kurulan Ali İsmail Korkmaz Vakfı’nın çalışmalarında yaşamaya devam etti.
Çünkü bazı isimler sadece anılmaz; yol gösterir.
Ali İsmail’in düşlediği dünya bugün de eşitlik isteyen işçilerin, özgürlük talep eden gençlerin, kadınların, öğrencilerin ve haksızlığa karşı sesini yükselten herkesin ortak umudu olmaya devam ediyor. Onun 19 yaşında yarım bırakılan yaşamı, daha adil ve daha özgür bir ülke özleminin simgelerinden biri hâline geldi.
Gezi Direnişi de bütün acılarına rağmen bu toplumun ortak hafızasında önemli bir yerde duruyor. O gün yükselen dayanışma ruhu, birlikte yaşama iradesi ve özgürlük talebi hâlâ birçok insan için umut kaynağı olmayı sürdürüyor.
Ali İsmail Korkmaz’ı anmak, yalnızca geçmişe dönüp bir acıyı hatırlamak değildir. Onu anmak; adaleti savunmayı, şiddetin karşısında durmayı, insan onurunu korumayı ve daha demokratik bir gelecek özlemini canlı tutmayı da ifade eder.
Henüz 19 yaşındaydı…
Aradan geçen yıllar onu yaşlandıramadı.
Ali İsmail, bu ülkenin hafızasında hep genç, hep umut dolu, hep gülümseyen bir yüz olarak yaşamaya devam ediyor.
Ve belki de onu en iyi anlatan şey, geride bıraktığı şu sessiz ama güçlü mirastır:
Bir insanın ömrü yarım kalabilir; ancak adalet, özgürlük ve insanlık için kurduğu düşler, onları yaşatan insanlar olduğu sürece yarım kalmaz.
Ali İsmail Korkmaz’ı sevgiyle, özlemle ve saygıyla anıyoruz.
Sevgili Canlar, yoluna ve ikrarına bağlı olan her Alevi kendisini Alevi Haber Ağı’nın doğal bir muhabir olarak görmelidir.
Oturduğu mahallede, okuduğu okulda, çalıştığı iş yerinde, üyesi olduğu Cemevi’nde ve sokakat haber niteliği taşıyan her durmla ilgili bize görsel veya yazılı haber göndermelidir.
Bu istemimiz Alevi kurum yöneticilerimiz içinde geçerlidir.
Alevi Haber Ağı: Gerçekleri yazacak… Geçekler yazılırken sende katkını sun can…
Saygılar, sevgiler
