Cum. Ağu 7th, 2026

Alevi Haber Ağı

Alevi Haber Ağı Web Sitesi

Maraş’tan Bir Haber Geldi

⌈Türkan Doğan⌉

Bazı haberler yalnızca bir ölüm haberi değildir. Bazı haberler, yarım asırlık bir ağıdın yeniden dile gelmesidir. Bugün Hakk’a yürüyen Döne Ana, yalnız bir anne değildi; Maraş’ın ateşinden geçmiş, ömrünü evladının hasretiyle tüketmiş Alevi analarından biriydi.
1978’in Maraş’ında yakılan yalnız evler değildi. Ocaklar söndürüldü, umutlar kırıldı, çocukların sesi susturuldu. İnsanlık, kendi karanlığıyla baş başa bırakıldı. O karanlığın en ağır yükünü ise analar omuzladı.
Döne Ana da o analardan biriydi.
Oğlu Ali’yi bir annenin görmek isteyeceği hâliyle değil, tarifsiz bir acının içinden tanımak zorunda kaldı. Evladını dişinden teşhis etti. O gün yalnız Ali toprağa düşmedi; Döne Ana’nın ömrü de ikiye bölündü. Bir yanı hep Ali’den önce kaldı, bir yanı da Ali’nin ardından hiç dinmeyen hasretin içinde yaşamaya devam etti.
Yıllar geçti. Mevsimler değişti. Acılar eskimedi. Döne Ana, Ali’nin adını her nefesinde taşıdı. Her lokmada onu andı. Her cemde, her duasında, her sessizliğinde oğlunun hasreti vardı.
Ve bir vasiyet bıraktı ardında: “Ben öldüğümde Ali’nin o dişini göğsümün üstüne koyun. Eşyalarını da mezarıma bırakın.”
Bu, yalnız bir annenin vasiyeti değildi. Bu sözler, Maraş’ın küllerinin altından yükselen, unutulmasın diye geleceğe bırakılmış bir tanıklıktı. Çünkü bazı analar evlatlarını toprağa vermez; ömürleri boyunca yüreklerinde taşırlar.
Bugün Döne Ana da Hakk’a yürüdü. Belki yarım asırdır özlemini çektiği Ali’sine kavuştu. Belki yıllardır içinde büyüttüğü ağıt, bugün Hakk’ın huzurunda sessizliğe kavuştu.
Şimdi insanın yüreğinden yalnızca şu sözler geçiyor:
Ali…
Annen geldi.
Yarım asırdır seni arayan, seni yüreğinde büyüten, seni bir gün olsun unutmayan annen geldi.
Git oğul …
Omuzların kesilmiş kendi kanında kaynatmışlar bir kazanda
Sarıl annene.
Bu kez sizi hiçbir katliam ayıramayacak. Hiçbir karanlık, hiçbir kin, hiçbir zulüm annenin sıcaklığını elinden alamayacak.
Maraş katliamının üzerinden yıllar geçti. Ama Maraş yalnız takvimlerde kalan bir tarih değildir. Maraş, hâlâ anaların gözyaşında yaşayan bir ağıttır; evlatlarını yitirenlerin yüreğinde hiç dinmeyen bir sızıdır.
Döne Ana bugün bogazlanmış kolları kökünden sökülmüş Ali’sine kavuştu.
Geride kalan bizlere ise onların adını yaşatmak, Maraş’ı unutmamak ve unutturmamak kaldı.
Işıklar yoldaşın olsun Döne Ana.
Devri daim olsun.
Ali…
Annen geldi.
Git sarıl.

1 Agustos 2026

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir