“NEREDE ASFALT BİR YOL BİTİYORSA ORADAN SONRA BİR ALEVİ KÖYÜ VARDIR.”

Alevilerin uğradığı ayrımcılığın haddi hesabı bitmiyor. Aleviler devletin, resmi yetkililerin sunmakla mecburi oldukları en hayati hizmetlerden dahi yoksun bırakılıyor.

Bunun en bariz örneğini Tokat Zile ilçesine bağlı Alevi köyleri yaşıyor.

1200 haneli Karacaören ve 800 haneli Karşıpınar köyü ile toplamda 7 Alevi köyünü bağlayan 9 km yolu devlet asfaltlamamak için diretiyor, köylünün de çilesi bitmiyor.

Kışın çamur deryasına, yazın toz bulutuna dönen balçık yolda aynı zamanda her yıl sıkça kazalar gerçekleşiyor.

Köy sakinleri, yıllardır her gelen valinin yolu yapacaklarına dair söz verdiklerini, bir vali gelip, diğeri gidiyor fakat balçıktan yol aynı kalıyor diye dert yanıyor. Köylü, bizlerden egemen yapıya oy çıkmadığı için cezalandırılıyoruz, diyor.

Yıllardır çamurlu yol sorunu yaşadıklarını belirten Karacaören köy sakinlerinden Veli Baba Cemevi Başkanı Dursun Baş: “Köylülerin evlerini birbirine bağlayan köy içi yollar da çamurdan ve balçıktan geçilmiyor. Çamura batan araçlarımızı traktör yardımıyla çıkarıyoruz. 1200 hanelik Karaçaören köyümüze gelene kadar 800 hanelik Karşıpınar köyü gibi birçok köyümüz var. Bu köyler ile ortak kullandığımız yollarımız maalesef içler açısı. Yazın toz, kışın çamur bizi canımızdan bezdirdi. Yaşanan yaralanma ve maddi hasarlı kazalar da cabası…” Bu yol üzerinde Veli Baba ocağından Hasan Baba ve Rüstem Baba türbelerinin olduğunu belirten Baş sözlerine şu şekilde devam ediyor: “Buraya her yıl bu türbeler için en az 300 bine yakın ziyaretçi gelmektedir. Büyük şehirlerden cenaze veya ziyaret için köyümüze gelen otobüs şoförleri yolları bahane ederek bir daha gelmek istemiyorlar. Lütfen artık bizim yollarımız da asfalt olsun! Yol bozukluğu nedeniyle arabalarımız hasar görüyor. Her ilçeye gidip gelişimizde sanayiye gitmekten bıktık, usandık.”