Alevi Haber Ağı

Alevi Haber Ağı Web Sitesi

Bozkırların Işığı Derviş Yunus

  • Nurten Yalnız 

Vahdet-i vucut ( varlıkların birliği ) öğretisine ulaşan Anadolu halk edebiyatının önemli şairi Yunus Emre kendi coğrafi sınırlarını aşarak evrensel bir niteliğe kavuşarak tüm insanlığın ortak değeri, kültürel mirası olmuştur. Yunus’un yaşamına ilişkin bilgiler sınırlı olsada siirleri halkın beleğinde hafızasında yer edinmiş, binlerce yıl öncesinden günümüze kadar süzülerek gelmesini başarmıştır.

Derviş Yunus halkçıdır, yoksul Anadolu halkının sesi olmuş, halkın acılarını, çektiği yoksullukları, doğal felaketleri, egemenlerin, talancıların zülmü altında ezilen mazlumların sorunlarını şiirlerinde nakış nakış işlemiş, onlara ışık olmuş, yüzünü insanlığa çevirmiş ve halktan yana durmuş, halk içinde erimiştir. Derviş Yunus’un  şiirleri rüzgarlara savrulmuş ve yoksul Anadolu halkının dilinde diyar diyar gezmiştir.

Söyler dilim aglar gözüm

Gariplere göynür özüm

Meger ki gökte yıldızım

Ola garip bencileyin.

Yunus halkın zor gün dostudur, gariplerden, ezilenlerden yanadır onların garip hallerine üzülür, siir ile dile gelir gözyaşlarını bozkırların topraklarına akıtır, gözlerinden dökülen yaşlar ile çorak topraklar çiçeklenir, çiçeklenen çorak topraklardan tüm canlı varlıklar beslenir, karanlıklar aydınlanır etrafa ışık saçılır.

Taştın yine deli gönül

Sular gibi çağlarmısın

Aktın yine kanlı yaşın

Yollarımı bağlar mısın.

Kendi dünyasında deli ırmaklar gibi coşarda akar, yeri yurdu vatanı yoktur dağlar, ovalar yollar Yunus ile birlikte yürür. Derviş yunus kendinde değil serinden geçmiş aşk halindedir, divanedir sürekli bir arayış halinde onun için yılmadan bıkmadan yalın ayak üryan yürümededir.

Ben yürürüm yana yana

Aşk boyadı beni kana

Ne usluyum ne divane

Gel gör beni aşk neyledi.

Yunus aşk halindedir. Yunus’taki aşk dervişanedir. O, Hak ile hak olmanın, çoklukta birliğe varmanın yolculuğundadır. Derviş Yunus, bu zor  yolculukta tükenmez bir sabır, coşkun bir ırmak gibi coşarda coşar…

İşitin ey yarenler

Aşk bir güneşe benzer

Aşkı olmayan gönül

Bir kara taşa benzer.

Yunus’taki aşk hali bir tapınma halidir, ilahi bir arayıştır. Yunus yoksuldur,  yoksulluğunu dert edinmez, dünya malından elini çekmiş zenginligin kaynağını hak yolunda arar, gördügü her çiçekten, her bitkiden, ırmaktan, dağlardan esinlenir onlarla dertleşir konuşur dağ, taş, toprak Yunus ile söyleşir, Yunus’ta dile gelir.

Bu dünya bir gelindir

Yeşil kırmızı boyanmış

İnsan böyle geline

Bakar bakar doyamaz.

Derviş Yunus cenet arayışı içerisinde değil, o cenetin bu dünyada olduğunu, topraktan gelip toprağa dönecegini bilir, onun için insanın cemalini hakın nuru bilir. Yunus’un kabesi insandır.

Bir kez gönül yıktın ise

Bu kıldığın namaz degildir

Yetmiş iki millet dahi

Elin yüzün yumaz degil.

İnsanın gönül kabesini bir kez yıkma yıktınsa iflah olmazsın. Devriş Yunus insanlığa, doğaya canlı cansız tüm varlıklara sevgiyle yaklaşır. O, aşk halinde divanedir, diyar diyar dağları, ovaları, çölleri aşarak karanlıklara ışıktır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.