Pts. Şub 2nd, 2026

Alevi Haber Ağı

Alevi Haber Ağı Web Sitesi

Alevilikte El Ele, El Hakk’a: Cümle Canlarla Yaşanan Bir Yol

⌈Kenan Küçük⌉

Alevilik, bireyin kendi başına kurtuluşunu değil, toplulukla birlikte yaşanan bir dayanışmayı esas alır. Bu Yolda “ben” değil, “biz” anlayışı makbuldür. Çünkü bir canın arınması, tüm canların birlikte yürümesiyle mümkündür. İnanç, sadece bireyin iç dünyasında yaşadığı bir hal değil, cemde, lokmada, hizmette ve Muhabbete hep birlikte yaşanan ortak bir yolculuktur.

Alevilikte hiçbir can yalnız değildir. Her can, diğerine hem ayna hem destektir. Herkes aynı yolda yürür, aynı değerde görülür. Yol’da taht yoktur, üstünlük yoktur, sadece hizmet ve edep vardır. Hakikat birlikte yaşanır, birlikte korunur. Bu yüzden Alevilik bireysel bir ibadet değil, toplumsal bir yaşam biçimidir.

Bu Yol’da rehberlik görevini pirler ve rehberler üstlenir. Pir, Yolu bilen, onu yaşayan ve talibine gösteren kişidir. Gösterişten uzak, bir hırka bir lokmayla yetinen, hakkın ve mazlumun yanında duran bir örnektir. Pirlik bir makam değil, ağır bir sorumluluktur. Talipleriyle birlikte yürür, birlikte öğrenir, birlikte öğretir.

Günümüzde artık yalnızca geçmişin bilgisi yeterli değildir. Özellikle Avrupa’da doğup büyüyen genç kuşakların Yolu anlayabilmesi için, bugünün yol önderleri çağın dilini de konuşabilmelidir. Pir, geçmişi korumanın yanında, geleceği de inşa etmekle sorumlu olduğunu bilmelidir. Genç kuşaklara faydalı olan her söz, her hizmet Yol’un sürekliliğini sağlar.

Ancak Yol sadece pirin omzuna yüklenmemiştir. Talibin de bu Yol’da görevi vardır. Talip, görgüsünü verir, lokmasını paylaşır, hizmette bulunur, muhabbet halkasında yer alır. Karşılık beklemeden, gönülden hizmet eder. Böylece sadece pirinden değil, tüm canlardan rızalık alır. Çünkü Alevilikte rızalık, sözle değil, duruşla, hizmetle, birlikle kazanılır.

Eskiden, Anadolu’nun köylerinde pirler yılda en az bir kez köyleri dolaşır, görgü cemleri yapılır, ikrarlar tazelenir, öğretinin canlı kalması sağlanırdı. Pir talibine görünür, talip de pire görünürdü. Bu düzenli buluşmalar, Yol’un diri kalmasını, nesillerin öğretiyle bağ kurmasını sağlardı.

Zamanla köyden kente, kentten Avrupa’ya yaşanan göçlerle bu bağlar zayıfladı. Pirin talibe, talibin pire ulaşması zorlaştı. Görgü cemleri, ikrar erkanları yer yer kesintiye uğradı. Ancak bugün bu eksikliği Cemevlerimiz büyük ölçüde telafi ediyor. Cemde yapılan görgüler, ikrar erkanları, toplu muhabbet buluşmaları yeniden can buluyor. Böylece el ele, el Hakk’a düsturuyla Yol’umuzu birlikte geleceğe taşıyabiliyoruz.

Alevilikte herkes, bilgisi ve imkanı ölçüsünde Yol’a hizmet eder. Bilen, bilmeyene yol gösterir; bildiğini paylaşır. Çünkü bilgi paylaşıldıkça çoğalır, saklandığında ise eksilir. Bu Yol, durağan değil, sürekli yenilenmesi gereken bir yaşam biçimidir. Öğreti nesilden nesile aktarıldıkça anlam kazanır.

Alevi öğretisine göre “benlik” büyük bir perdedir. Kibre, ayrışmaya, uzaklaşmaya neden olur. Bu yüzden Yol’da “ben” anlayışı değil, “biz” anlayışı hakimdir. Gerçek Alevilik; birlikte lokma paylaşmak, birlikte cem olmak, birlikte aydınlanmaktır. Bu inanç, canların omuz omuza verdiği, çerağını birbirine tuttuğu, her nefesin ortaklaştığı bir yaşam yoludur.

Alevilik, sadece bireysel bir inanç değil, canlarla birlikte yaşanan, dayanışma ve hizmetle büyüyen bir hakikat yoludur. Bu Yol’da her can değerlidir, her bilgi aktarılmaya, her tecrübe paylaşılmaya layıktır. Pir, talibe, talip, pire turab olur. Herkes meydandaki yerini, yol içindeki sorumluluğunu bilir.Ben değil, biz makam değil, Yol anlayışı yaşadıkça, Alevilik hem yaşar hem de yaşatır.Yol, birlikte yürüyerek var olur, paylaşarak çoğalır, rızalıkla yaşar.

Cümle canların yolu açık, çerağı daim ola.
El ele, el Hakk’a aşkıyla,

04.07.2025

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir