Paz. Şub 1st, 2026

Alevi Haber Ağı

Alevi Haber Ağı Web Sitesi

Bir Sesin İçine Sığınmak

Hasan Subaşı – Köln⌉ İçinde yaşadığımız çağ, insanı sürekli dışarıya çağırırken; köklerinden, hafızasından ve kendinden uzaklaştırıyor. Gürültünün, hızın ve kalabalığın arasında insanın en çok yitirdiği şey ise kendi sesine kulak verebilme yetisi oluyor. Şair Necdet Yüksekbaş, Bir Sesin İçine Sığınmak adlı şiirinde tam da bu kayboluşa karşı içe doğru bir yürüyüş öneriyor. Bu şiir, yurt olmanın, aidiyetin, sevginin ve hafızanın dış dünyada değil; insanın kendi iç sesinde saklı olduğunu hatırlatan sakin ama derin bir çağrı. Yüksekbaş, sesi bir sığınak, bir ev ve bir dönüş yolu olarak kurarken, okuru da kendi kökleriyle yüzleşmeye davet ediyor.

Bir Sesin İçine Sığınmak

Bir ses var
Doğmadan tanınır
Yuva kurmuş en içine

Bir ses var büyür yankısı
Yurt olur insana
Sığınak-unutmadığın yer gibi

Toprak ki
Her toprak değil
Senin olan başka
Ayak basmadan çoğu zaman

Her yürek çarptığında konuşur
İnsan, ona ait olduğuna o an inanır

Kokuyla
Rüzgârın rengiyle
Yıllara susmuş taşın altından boy verir gibi
Hatırlarsın

Dağların ardında
Demlenmiş özlemle
Öğretmeyi hiç bırakmamış mı hayat

Her yoldan bir iz var üzerinde
Yel kadar görünmez
Su kadar ısrarlı

Ne çok yaşam geçmiş önünden
Her biri bilge
Kendi elleriyle bir parça sunmuş sana

Bir çocuğun gözlerinde
Bir yaşlının ellerinde
Her yeni öğretide

Öğrenmek, beklemekten çok
Görmekle olur

İyiliğin sesi daha derinden gelirmiş
Gürültüyle değil
Sessizliği sabırla delen bir ışıltıyla

Kötülük çoğaldıkça değil
İyilik görülmedikçe büyürmüş mesafe

Ve insan, uzaklaştıkça kendinden
Daha çok özlermiş köklerini

Sevgi alışkanlık
Kazınır içe
Sevgi direği sağlam yapı
Sadakatle tutar ayakta

Her dönüş kendi içinde başlarmış
Bir yokuş değil
Sana doğru değil
İçe bir kıvrılış

Dağ tepe değil
Eski bir sese yürüyüş

Ne adını söyler
Ne tarif ister
Hatırlatır kendini-nereden geldiğini

Artık dünya geniş değil
Zamanla büyümemiş
Aldatma kendini büyümüyor
İnsan içinde küçülmüş

Kalabalık uğultu
Yuva desen seyrelmiş

Her şey yerli yerinde derken
İnsan yerini unutmuş

Aynı yöne çağıran
Konuşmadan anlatan
Bir ses var içinde hiç susmayan

Dili olmayan hafıza

Sığınıyorsun
Bir gölgeye değil
Bir dostsa hiç değil

O ses sensin
Orası evin

Ve sen
Yorgun bir yolculuktan dönmüş gibi
Ancak orada dinlenirsin

Necdet Yüksekbaş

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir