Çocukların Ölümüne Alışmayacağız
⌈Recai Doğan⌉
Bu metin bir öfke patlaması değil,
çocukların yaşam hakkı için tutulmuş bir hafıza ve sorumluluk çağrısıdır.
Bu ülkede çocuklar öldürülüyor.
Kimi zaman zırhlı araçların altında,
kimi zaman bir gaz fişeğinin ucunda,
kimi zaman bir havan mermisinin parçaladığı bedenlerde,
kimi zaman da yıllara yayılan cezasızlığın gölgesinde…
Berkin Elvan 15 yaşındaydı.
Ceylan Önkol 12.
Uğur Kaymaz 12.
Erdem Aşkan 5.
İsimler çoğaldı, adalet küçüldü.
Bu ölümlerin ardından kamuoyunun aşina olduğu cümleler tekrarlandı.
“Adli kontrol şartıyla serbest bırakıldı.”
“Fail tespit edilemedi.”
“Kovuşturmaya yer olmadığına karar verildi.”
Çocuklar yalnızca öldürülmedi,
unutulmaları istendi.
Ancak bugün çocukların yaşam hakkını tehdit eden tek şey geçmişte yaşananlar değildir.
Bir başka ve en az onun kadar tehlikeli süreç, şiddetin toplum içinde normalleştirilmesidir.
Son yıllarda televizyon ekranlarında ve dijital platformlarda yayımlanan birçok yapımda,
silahlar olağan,
bıçaklar güç sembolü,
mafya dili ve infaz sahneleri “kahramanlık” anlatısı olarak sunulmaktadır.
Şiddet, bir çözüm yolu gibi gösterilmekte,
suç, bir kimlik biçimine dönüştürülmektedir.
Bu içeriklerle büyüyen çocukların ve gençlerin,
şiddeti gerçek hayatta yeniden üretmesi artık bir tesadüf değildir.
Bugün sokakta çocukların çocukları bıçakladığı,
gerçek silahların kullanıldığı olaylar konuşuluyorsa,
bunun sorumluluğu yalnızca faillerin omzuna bırakılamaz.
Bu noktada yayıncılara, yapımcılara ve denetleyici kurumlara ciddi bir sorumluluk düşmektedir.
Radyo ve Televizyon Üst Kurulu’nun görevi yalnızca izlemek değil,
çocukları ve toplumu koruyacak etkin ve caydırıcı adımlar atmaktır.
Devletin temel görevi cezalandırmak değil,
önlemek ve korumaktır.
Bu yazı bir başlangıçtır.
Bir izleme, bir kayıt ve bir hatırlatma metnidir.
Bundan sonra sergilenecek tutum ve davranışlar,
izlenecek yolun yönünü belirleyecektir.
Çocukların ölümüne alışmayacağız.
Şiddetin normalleşmesine susmayacağız.
Hafızayı diri tutmak, insan kalmanın asgari şartıdır.
Aşk ile.
Sevgili Canlar, yoluna ve ikrarına bağlı olan her Alevi kendisini Alevi Haber Ağı’nın doğal bir muhabir olarak görmelidir.
Oturduğu mahallede, okuduğu okulda, çalıştığı iş yerinde, üyesi olduğu Cemevi’nde ve sokakat haber niteliği taşıyan her durmla ilgili bize görsel veya yazılı haber göndermelidir.
Bu istemimiz Alevi kurum yöneticilerimiz içinde geçerlidir.
Alevi Haber Ağı: Gerçekleri yazacak… Geçekler yazılırken sende katkını sun can…
Saygılar, sevgiler
