Aytaç Ünsal Yasasın

Bu güzel çift ayrılmasın. Aytaç yaşasın. Biraz makul olalım ne olur. Niyetim kimsenin eylem tarzını falan da yargılamak değil…Zaten onlardan geçtik artık…Evet faşizm, baskı, zorbalık, zulüm,sömürü, talan, adaletsizlik var. Hepimiz bir şekilde az ya da çok bu karanlık düzenin kötülüklerinden nasibimizi alıyoruz. Birçok arkadaşımızı kaybettik. Binlerce insanımız cezaevlerinde…İnsanlar işlerinden atıldılar. Adaletsizlik diz boyu…Ama şunu görelim. Ölüm orucu adalet mücadelesi için bir yöntem olamaz. Bu ancak kitlesel ve ortaklaştırılmış bir adalet mücadelesiyle mümkün olabilir. Elbette bunu ne kadar başarabiliyoruz bu tartışılır. Ama başka yol yok. Olacaksa böyle olacak. Dediğim gibi kimsenin eylem tarzını yargılamıyorum. Ama dönem o dönem değil…Koşullar çok farklı…İktidar elinden gelse hepimizin ölmesini ister. Zulmü yaşayanlardan adalet beklemek eşyanın doğasına aykırıdır. Bu karanlıktan ışık beklemek gibidir. Bunlar egemenliklerini zulüm ve adaletsizlik üzerine inşa etmişlerdir. Adalet bunların ruhuna, bünyesine uygun değildir. O yüzden Aytaç’ın arkadaşlarına, dostlarına ve yoldaşlarına büyük görev düşüyor. Aytaç onları dinler. Onlar derse ki “Aytaç ölüm orucunu bırak” o da bırakır. Bunları kimseyi eleştirmek için falan yazmadım. O yüzden kimsenin savunmaya geçmesine yorum yapmasına gerek yok. Vicdanımı dinleyerek yazıyorum sadece… Aytaç’ı bu karanlık düzene kurban vermeyelim. Başka acı olmasın.Aytaç yaşasın. Bu güzel çift ayrılmasın.